<title_newspaper=”Trybuna Ludu”> 
<title_article=”Decydujący rok w budowie huty im. Lenina”> 
<author_1=”Inż. M. Rojowski”>
<author_2=”Inż. F. Topolski”> 
<language=”pl”> 
<style=”press”>
<year="1954">
<month="2">
<date=”1954-02-06”>
<period=”d”>
<status=”1_obieg”>
<support=”paper”>
Wielkie piece huty im. Lenina należą do największych tego typu pieców w Europie. Każdy z nich da produkcję dzienną  w wysokości 1000 ton surówki. Pierwsza dwa kompleksy wielkopiecowe zostaną uruchomione w bieżącym roku. Dla ich uruchomienia należy wybudować około 150 potężnych urządzeń, które będą obsługiwać nie tylko dwa pierwsze, ale i dalsze piece.
Baterie koksowe są to ogromne piece, składające się z kilkudziesięciu wąskich komór, w których wypraża się w temperaturze 1400 stopni, zmielony węgiel koksujący na koks. W tym roku rozpoczną produkcję 3 pierwsze baterie.
Gazy ulatniające się w czasie procesu koksowania zostaje przetworzone na wydziale koksochemii, będącym zespołem
wytwórni chemicznych — w cenne produkty chemiczne. 
Stalownia da więcej stali aniżeli wszystkie polskie stalownie razem wzięte w 1938 roku. Pierwszy dział stalowni, który ruszy w bieżącym roku wyposażony będzie w 3 olbrzymie przechylne — po raz pierwszy w kraju produkowane i stosowane — piece martenowskie o pojemności 370 ton każdy. Budowa drugiego etapu stalowni zostanie w tym roku poważnie zaawansowana.
Walcownię-zgniatacz znamy już ze sprawozdań o uruchomieniu podobnego agregatu w 1952 roku na hucie „Bobrek”. Różnica polega na tym, że zdolność przerobowa zgniatacza na hucie im. Lenina będzie kilkakrotnie większa, aniżeli jego starszego brata na hucie „Bobrek”.
Walcownia ciągła to ukoronowanie wielkiego dzieła. To przeróbka półfabrykatów na tak potrzebną krajowi blachę i
wszelkiego rodzaju stal kształtową. Produkty walcowane to chleb powszedni dla naszego przemysłu maszynowego, dla rolnictwa, transportu i budownictwa.
W latach ubiegłych decydującą rolę odgrywały roboty ogólno-budowlane — ziemne, betonowe, żelbetowe, murowe. Robót montażowych wykonano stosunkowo mniej. Dopiero w II półroczu 1953 r. wyrosły gigantyczne konstrukcje stalowe (nie licząc konstrukcji siłowni, której montaż wykonano o pół roku wcześniej) aglomerowni, stalowni, walcowni, zgniatacza. Wyrosły konstrukcje wielkich pieców i nagrzewnic, urządzenia rejonu koksochemii, cały teren huty pokrył się gęstą siecią rurociągów.
</support> 
</status> 
</period> 
</date> 
</month> 
</year> 
</style> 
</language> 
</author_2> 
</author_1> 
</title_article> 
</title_newspaper>
